Babai i Naim Murselit ka rrëfyer për mediat në Kosovë momentin e rëndë kur mori lajmin për vrasjen e Liridona Ademajt. Ai tregoi se sapo ka hyrë në shtëpi në Suedi, djali i tij i dytë e ka thirrur për t’ia dhënë lajmin e vrasjes së Liridonës.
Ndihmuar nga fjalët e vështira për tu shprehur, babai u shpreh se kjo ngjarje ka shokuar të gjithë familjen dhe se ata janë ende në tronditje nga humbja e papritur e Liridona Ademajt. Ai tha se momenti kur ka marrë lajmin ishte i pashpjegueshëm dhe se ende po përballen me dhimbjen e thellë të humbjes.
Familjarët e Naim Murselit po ndihen të traumatizuar nga ngjarja dhe kanë bërë thirrje për drejtësi dhe ndëshkimin maksimal të autorëve të kësaj vrasjeje të tmerrshme. Gjithashtu, ata janë duke kërkuar mbështetje nga komuniteti dhe autoritetet për të përballuar këtë moment të vështirë.
Gjatë intervistës, babai i Naim Murselit ka theksuar se do të mbeten të bashkuar dhe do të kenë nevojë për mbështetjen e miqve dhe komunitetit për të kaluar këtë periudhë të vështirë.
Unë diku rreth orës 8:20 por sa kam hyrë në shtëpi në Suedi, me ka thirr djali i dytë edhe veç me kanë thënë ‘Babë, e kanë vra Liridonën’. Aty plasi vaji. Liridonën e kemi dashtë më shumë se fëmijët e mi. Kemi udhëtuar 35 orë. Gjatë rrugës, unë e kam parë intervistën e dhënë nga Naimi. ‘Na dolën hajnat në rrugë, na i plaçkitën gjërat. Unë ika me fëmijë, gruan ma vranë’. Të vetmin detaj atë e kam pasur. Nuk kisha mundësi edhe me vozitë edhe me përcjellë media.Besoni, ju betohem… dikush kish pas informacione të ndryshme por unë me që kam qenë që i thojnë ‘kryeshnosh’, kurrë asnjë indikacion se kam ditë. U kry varrimi, jam ardh në shtëpi plot me njerëz para pas t’u folë, qatëherë e kam taku djalin tim edhe mu ka vërsul tha ‘mos jep deklarata se i prish hetimet’. I thashë që unë s’kam informacion, unë fola vetëm çka dëgjova”, tha ai për “Nacionale.Me pa dit unë që e ka bo djali jem unë isha hakmarrë vetë me djalë tem atë ditë. Ai nuk do ishte gjallë sot. Unë jam shumë i tronditur. Liridonën e kam dashtë më shumë se vajzat e mia. Ishin disa policë aty, kontrolluan, nuk kishte asgjë. Një polic kërkoi ta lirojmë dhomën. Jemi ulur në krevat unë e ai polici. Më tha ‘Zotëri po me vjen shumë keq, kemi prova të mjaftueshme që Naimi është kryersi i veprës’. Aty unë jam trondit sepse me ma pas dhënë krejt botën nuk do të më shkonte as mendja që djali im e bënë atë.
