Pakënaqësia sociale në Iran po shndërrohet në një valë protestash masive kundër regjimit, ndërsa qytetarët përballen me rënie dramatike të kursit të monedhës dhe krizë ekonomike të thellë. Sipas mediave lokale, deri të enjten më 1 janar 2026, gjashtë persona kanë humbur jetën gjatë përplasjeve mes demonstruesve dhe forcave të rendit.

Protestat, që filluan si greva e tregtarëve në qytetet kryesore si Teheran, Isfahan e Mashhad, janë shndërruar në një indinjatë të hapur politike. Demonstruesit përdorin parrulla si “vdekje diktatorit”, duke kërkuar largimin e udhëheqësit të moshuar, Ali Khamenei, dhe ndryshime radikale në sistemin politik.

Shkalla ekstreme e inflacionit ka rënduar më tej situatën: një dollar amerikan këmbehet tani me rreth 1,45 milionë rial, ndërsa vitin e kaluar kursi ishte 820.000 rial. Për një qytetar mesatar, kjo do të thotë që paga mujore mbulon vetëm një pjesë të vogël të shpenzimeve bazë për ushqime dhe nevoja jetike.

Ekspertët e shohin këtë krizë si një dështim sistemik të regjimit, ku protesta nuk lidhet vetëm me ekonominë, por edhe me pakënaqësinë politike të popullit. Nisja e tyre nga pazaret, arteriet ekonomike dhe politike të vendit, tregon një kthesë historike, duke rikthyer kujtime nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.

Avokatja për të drejtat e njeriut, Gissou Nia, shprehet se grevat tregojnë bashkimin e brezave dhe radikalizimin e lëvizjes, me parrulla që përmbajnë kërkesa për liri dhe drejtësi: “Zan, Zendegi, Azadi” – Grua, Jetë, Liri.

Ndërkohë, presidenti Massud Peseschkian ka hapësirë të kufizuar për të vepruar, pasi ndryshimet simbolike, si ndërrimi i kreut të Bankës Qendrore, nuk mjaftojnë për të qetësuar zemërimin e qytetarëve. Situata mbetet kritike dhe e paqëndrueshme, ndërsa orët dhe ditët në vijim do të përcaktojnë zhvillimin e mëtejshëm të protestave.