Drejtuesit e institucioneve tona, të cilëve iu vihen në dispozicion makina bashkë me shoferë dhe nganjëherë edhe badigardë, kanë kthyer në normalitet përdorimin e këtyre mjeteve për nevoja të familjeve të tyre.

Në disa raste kemi denoncuar abuzimet me makinat, karburantin dhe burimet njerëzore që paguhen nga taksat e qytetarëve. Mes tyre janë figura të njohura, si ish-ministrja e Jashtme Olta Xhaçka, e cila i kishte vënë makinën e ministrisë në dispozicion të nënës së saj notere, apo ish-drejtorja e Illyrian Gard, që përdorte makinën e institucionit për të përcjellë fëmijët në shkollë.

Në garazhin e Kodrës së Diellit, ditët fillojnë herët. Shoferi personal i kryetares së Bashkisë së Tiranës, Anuela Ristani, dhe një koleg i tij, që ka detyrën të shoqërojë familjarët e kryetares, presin rreth 15 minuta para nisjes. Makinat e bashkisë, në dispozicion të zonjës Ristani dhe bashkëshortit të saj, lëvizin në itinerare që përfshijnë edhe destinacione personale dhe familjare.

Në mëngjesin e 3 Qershorit 2025, makina gri me targë AB338OA, e cila i përket kryetares Ristani, fillon ditën me një ndalesë në palestër, më pas drejtohet për në zyrë. Ndërkohë, makina e bardhë me targë AB649LD, që ka në bord bashkëshortin e zonjës Ristani, shërben për lëvizje personale dhe jo për detyra zyrtare të bashkisë.

Edhe pse orari zyrtar i punës do të ishte nisja në orën 8:00, zonja Ristani fillon punën e saj rreth orës 9:10, pasi ka kaluar rreth një orë në palestër. Gjithashtu, makina e bashkisë përdoret çdo ditë për të përcjellë bashkëshortin e kryetares në punë, në Presidencë, ku ai punon.

Në përballje me gazetarët, bashkëshorti i kryetares ka zgjedhur heshtjen, ndërsa makina dhe shoferi janë larguar menjëherë. Zonja Ristani nuk ka dhënë asnjë shpjegim për përdorimin privat të makinave të bashkisë dhe për vonesat e saj në punë, duke u përfshirë në akuza dhe fyerje ndaj ekipit gazetaresk.

Ky fenomen i përdorimit të mjeteve dhe shoferëve shtetërorë për nevoja private nuk është i izoluar. Drejtorë, ministra dhe kryetarë bashkish janë kapur duke përdorur resurset publike për familjet e tyre, përfshirë përcjelljen e fëmijëve në shkollë ose kopësht.

Në rastin konkret të Tiranës, makinat dhe shoferët që duhet t’i shërbejnë qytetarëve, janë kthyer në mjete të privilegjuara familjare, duke lënë pas dore nevojat reale të institucionit dhe të qytetarëve.

Është koha që këto abuzime të marrin fund dhe që resurset publike të rikthehen në shërbim të qytetarëve dhe jo të familjeve të zyrtarëve të lartë. Banorët e kryeqytetit nuk kanë asnjë borxh ndaj këtyre praktikave të papranueshme.