Erjola Doçi është një person që ka përjetuar shumë në jetën e saj, me një histori që shpalos rrugën e saj nga vuajtjet deri te forcën dhe guximin për të përballuar sfidat.
Në moshën e vogël, ajo përjetoi një ngjarje tragjike me vdekjen e babait të saj, por ka qenë babai që ia dha jetën e dytë, duke shpëtuar nga një tragjedi e mundshme. Megjithatë, kjo ka lënë një boshllëk të madh në jetën e saj, duke humbur një nga burrat e jetës së saj.
Në rrugën e rritjes, ajo u përfshi në një lidhje të dhunshme dhe toksike, e cila shkatërroi vetëbesimin dhe shkaktuar vuajtje të mëdha fizike dhe emocionale. Përpos kësaj, ajo pësoi në heshtje nga xhelozia dhe kritikat e një partneri të dëmshëm për punën e saj në mediat.
Megjithatë, pavarësisht sfidave, Erjola ka qëndruar e forte dhe ka gjetur guximin për të ndarë historinë e saj. Ajo ka treguar se si familja dhe dashuria për të afërmit e saj e kanë mbajtur atë në rrugën e drejtë edhe në momente të errëta.
“Në moshën 3-4 vjeçare mu dogj gjithë trupi. 97% mund të isha e vdekur. I vetmi gjak që mund të më shpëtonte ishte i babit. Ai më ka dhuruar një jetë të dytë. I them faleminderit Zotit se ka njerëz që nuk arritur ti thonë baba dikujt. Më ka marrë malli kur më thërriste Lolita e babit, më jepte siguri. Kur babai im ndërroi jetë, humba forcën time më të madhe. Nuk e prisja që një vajzë kaq e vogël do të kthehej në një grua. Për një familje me 4 vajza, jeta e mamit ka qenë me të zeza. Mërzitem që kam kaluar shumë pak kohë me nënën time.Amaneti i fundit që babi la ka qenë atë gocë mos ma prekni me dorë. Kam qenë e lidhur. Ka qenë një dashuri e pamundur reciproke, por aq toksike saqë theu shumë gjëra në jetën time. Kam përjetuar dhunë psikologjik, verbale dhe fizike.
Këto veprime vinin si pasojë e xhelozisë, e punës time në televizion. Vetja më dukej e shëmtuar kalova në depresion por më duhet të dilja të buzëqeshja para kamerave.
Kam dashur t’i bëj vetes keq por më dilte fytyra e familjes time para. Dua të kthehem edhe njëherë në Erjolën time si vajzë. Kam lejuar një njeri të shtypi dhe të ndrydhi ndjenjat e mia, por unë jetoj për ty mami. Të dua shumë.
Përmes historisë së saj, Erjola Doçi bën thirrje për forcën e vullnetit dhe rezilienca në përballjen e sfidave të jetës, duke shpalosur një histori të rrallë dhe të frymëzueshme për të gjithë.
