Astronomët kanë bërë të ditur se mund të kenë zbuluar prova të reja për ekzistencën e një planeti të nëntë në Sistemin Diellor, shumë përtej orbitës së Neptunit. Lajmi është raportuar nga ScienceAlert dhe bazohet në analiza të avancuara të të dhënave infra të kuqe të mbledhura dekada më parë.
Sipas studiuesve, objektivi i dyshuar është identifikuar përmes krahasimit të të dhënave të satelitit amerikan IRAS nga viti 1983 dhe misionit japonez AKARI nga viti 2006. Në këto të dhëna është vënë re një sinjal termik shumë i dobët, i cili ka ndryshuar pozicion gjatë një periudhe 28-vjeçare — një tregues i mundshëm i një objekti që lëviz në orbitë rreth Diellit.
Vlerësimet paraprake sugjerojnë se ky trup qiellor ndodhet në një distancë prej rreth 500 deri në 700 njësi astronomike nga Dielli, duke e bërë atë një nga objektet më të largëta të njohura në sistemin tonë planetar. Nëse konfirmohet si planet, ai mund të ketë një masë 7 deri në 17 herë më të madhe se ajo e Tokës dhe temperatura ekstreme shumë nën zero, çka shpjegon vështirësinë e zbulimit të tij.
Hipoteza e Planetit të Nëntë lidhet ngushtë me misteret e Brezit të Kuiperit, një rajon përtej Neptunit i mbushur me trupa akullnajorë. Prej vitesh, astronomët kanë vërejtur se disa objekte në këtë zonë kanë orbita të pazakonta dhe të grupuara, duke sugjeruar ndikimin gravitacional të një planeti masiv, ende të padukshëm.
Karakteristikat e objektit të dyshuar e afrojnë atë me Uranin dhe Neptunin, të njohur si gjigantë akullnajorë, me atmosfera të pasura me hidrogjen, helium dhe metan. Për shkak të distancës së madhe dhe temperaturës së ulët, teleskopët infra të kuqe mbeten mjeti kryesor për vëzhgimin dhe konfirmimin e tij.
Megjithatë, shkencëtarët theksojnë se provat aktuale nuk janë ende përfundimtare. Nevojiten vëzhgime të reja dhe afatgjata për të konfirmuar lëvizjen orbitale të objektit dhe për të përjashtuar mundësinë që sinjali të jetë një burim i largët në sfondin kozmik.
Nëse ekzistenca e Planetit të Nëntë konfirmohet, ky zbulim do të ndryshonte ndjeshëm kuptimin tonë për strukturën dhe evolucionin e Sistemit Diellor, duke rikthyer zyrtarisht idenë se Dielli ynë ka nëntë planetë dhe duke hapur një kapitull të ri në historinë e astronomisë.
