Sulmi iranian mbi Izraelin më 13 prill shqyrtohet për efektivitetin dhe mësimet që mund të nxirren për të ardhmen. Në këtë sulm, iranianët përdorën një kombinim të dronëve dhe raketave balistike, i cili u shënjestrua për të kapur objektivat e Izraelit.

Megjithatë, sulmi përballoi rezistencën e sistemit të mbrojtjes ajrore izraelite dhe shkaktoi dëme më të kufizuara sesa pritej. Analistët parashikojnë se Irani do të nxjerrë mësime nga kjo për të përmirësuar sulmet e tyre në të ardhmen, duke u fokusuar në depërtimin në mbrojtjen ajrore izraelite. Izraeli, nga ana tjetër, duhet të marrë parasysh këto mësime dhe të përditësojë strategjitë e tyre të mbrojtjes për të shmangur sulme të tilla të ardhshme.

Forcat e Mbrojtjes të Izraelit (IDF) dhe aleatët e Izraelit kanë sisteme dhe rezerva interceptuesish kundër raketave dhe mbrojtjes ajrore shumë më të mëdha dhe më të fuqishme sesa Ukraina – veçanërisht pasi Ukraina i shteron furnizimet e saj me interceptorë ndërsa pret ndihmën e ripërtërirë ushtarake të SHBA.

Izraeli përfiton gjithashtu nga afërsisht 1000 kilometrat që ndajnë kufijtë e tij nga ai i Iranit. Izraeli dhe aleatët e tij e përdorën atë distancë për të kapur të gjithë dronët dhe raketat e lundrimit me mbrojtje ajrore me bazë tokësore dhe avionë luftarakë përpara se të hynin në ombrellën e mbrojtjes raketore të Izraelit.

Izraeli dhe aleatët e tij përdorën qindra avionë luftarakë në këtë përpjekje. [4] Ukrainës i mungojnë të dyja këto avantazhe. Iranit gjithashtu i mungon aksesi në raketat gati hipersonike që Rusia ka përdorur për të depërtuar në mbrojtjen ajrore të Ukrainës në mënyrë më të besueshme – të paktën tani për tani.

Ukraina, në veçanti, nuk ka qenë në gjendje të përdorë avionë luftarakë për të rrëzuar dronët rusë dhe raketat e lundrimit në shkallë, dhe presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky kohët e fundit vërejti se Kievi ka të ngjarë të përdorë F-16 që Ukraina do të marrë këtë verë në ato role.

Dihet prej kohësh se si dronët ashtu edhe raketat e lundrimit mund të rrëzohen nga avionë luftarakë, por lufta e Ukrainës nuk ka parë ende një përpjekje të bashkërenduar të bërë nga një forcë ajrore e madhe dhe moderne për të kapur sulmet me dron dhe raketa lundrimi në shkallë. Është shumë e mundur që iranianët e nënvlerësuan efektivitetin e asaj përpjekjeje.

Irani do të nxjerrë mësime shtesë nga sulmi i dështuar i 13 prillit që mund t’i përdorë për të nisur sulme më të suksesshme në të ardhmen. Mësimet që Irani do të nxjerrë nga ky sulm do ta lejojnë atë të ndërtojë paketa më të suksesshme sulmesh në të ardhmen.

Sulmi ndoshta e ndihmoi Iranin të identifikonte pikat e forta dhe të dobëta relative të sistemit të mbrojtjes ajrore izraelite. Irani ka të ngjarë të ndajë gjithashtu me Rusinë mësimet që ka nxjerrë në këtë sulm. Rusia më pas do t’i përdorë këto mësime për të përmirësuar aftësinë e saj për të mposhtur sistemet e mbrojtjes ajrore të ofruara nga SHBA dhe NATO në Ukrainë.

Irani mund të jetë në gjendje të ndajë mësime me Rusinë në lidhje me pikat e forta dhe të dobëta relative të avionëve të prodhuar nga SHBA dhe raketave ajër-ajër në përgjimin e këtyre raketave dhe dronëve.

Aftësia e Iranit për të depërtuar në mbrojtjen ajrore izraelite edhe me një numër të vogël raketash të mëdha balistike paraqet shqetësime serioze të sigurisë për Izraelin.

Raketat e vetme iraniane që kaluan goditën një bazë ushtarake izraelite, duke kufizuar dëmin, por një sulm i ardhshëm në të cilin disa raketa balistike depërtojnë mbrojtjen ajrore izraelite dhe godasin Tel Avivin ose Haifën mund të shkaktojnë viktima të konsiderueshme civile dhe dëmtime në infrastrukturën civile, duke përfshirë portet dhe energji.