Me synimin për të kontribuar në arritjen e paqes mes izraelitëve dhe palestinezëve, Spanja e ka njohur zyrtarisht shtetin palestinez. Të njëjtën gjë e bënë Norvegjia dhe Irlanda, duke iu bashkuar më shumë se 140 shteteve nga 193 vendet anëtare të OKB-së.

Kryeministri spanjoll, Pedro Sanchez, deklaroi të martën se “njohja e shtetit të Palestinës nuk është vetëm një çështje e drejtësisë historike, me aspirata legjitime të popullit palestinez, por është gjithashtu një imperativ për ta arritur paqen”. Ai shtoi se kjo është “e vetmja mënyrë për të realizuar zgjidhjen që ne të gjithë e njohim si e vetmja e mundshme për të arritur të ardhmen e paqes – një shtet palestinez që bashkëjeton përkrah shtetit të Izraelit në paqe dhe siguri”.

**Njohja e Kosovës: Dilema e Spanjës**

Vendimi i Spanjës për të njohur shtetin palestinez ngriti pyetje mbi qëndrimin e saj ndaj Kosovës, e cila shpalli pavarësinë nga Serbia në vitin 2008. Derisa më shumë se 110 shtete e kanë njohur Kosovën, përfshirë shumicën e vendeve të BE-së dhe SHBA-në, Spanja, së bashku me Greqinë, Qipron, Rumaninë dhe Sllovakinë, ende nuk e kanë bërë këtë.

Ministria e Punëve të Jashtme e Spanjës tha për Radion Evropa e Lirë se pozicioni i Spanjës karshi Kosovës mbetet i pandryshuar. Njohja e Palestinës, sipas tyre, nuk cenon integritetin territorial të Izraelit, pasi ky territor nuk ka qenë asnjëherë ligjërisht pjesë e Izraelit. Ndërkohë, njohja e Kosovës perceptohet si një precedent që mund të ndikojë në aspiratat e rajonit verilindor të Spanjës, Katalonjës, për pavarësi.

**Diskutimet në Bruksel dhe Qëndrimi i Palëve**

Çështja e njohjes së Kosovës nga Spanja u diskutua edhe gjatë takimit të ministrave të jashtëm më 27 maj në Bruksel, në dritën e vendimit të Spanjës për njohjen e shtetit të Palestinës. Gjermania ishte shumë bindëse për njohjen e Kosovës, ndërsa Spanja ishte në mbrojtje, duke argumentuar se Kosova nuk ishte në agjendë.

Ish-ambasadori i Spanjës në Beograd, Raul Bartolome Molina, deklaroi se qëndrimi i vendit të tij është i qartë: Spanja nuk e njeh pavarësinë e Kosovës dhe mbështet tentimet e BE-së për normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë. Ai theksoi se ky qëndrim nuk ka ndërruar dhe nuk do të ndërrojë.

Rëndësia e Njohjes së Shtetit Palestinez

Vendimi i OKB-së i vitit 1948 për krijimin e Izraelit parashikonte një shtet fqinj palestinez, por 70 vjet më vonë kontrolli i territoreve palestineze mbetet i ndarë dhe ofertat për anëtarësim në OKB janë mohuar. Njohja e shtetit palestinez nga Spanja, Irlanda dhe Norvegjia është një hap simbolik që ndihmon në ngritjen e pozitës ndërkombëtare të palestinezëve dhe shton presionin mbi Izraelin për të hapur negociatat për përfundimin e luftës.

Kontradikta Spanjolle dhe Përkufizimi Ndërkombëtar

Arsyeja kryesore për hezitimin e Spanjës për të njohur Kosovën lidhet me aspiratat e Katalonjës për pavarësi. Njohja e Kosovës mund të perceptohet si një precedent që mund të përdoret nga katalonasit për të mbështetur kërkesat e tyre për pavarësi. Qëndrimi i Spanjës është se çështja e Kosovës duhet të zgjidhet përmes dialogut ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës.

Dialogu Kosovë-Serbi dhe Perspektiva e Integrimit Evropian

Kosova dhe Serbia janë në negociata për normalizimin e marrëdhënieve që nga viti 2011, të ndërmjetësuara nga BE dhe të mbështetura nga SHBA. Marrëveshjet e arritura deri më tani, përfshirë atë për themelimin e Asociacionit të komunave me shumicë serbe në Kosovë, mbeten pa u zbatuar. BE-ja ka bërë të qartë se nga normalizimi i marrëdhënieve mes tyre varet procesi i integrimit evropian.

Në përfundim, vendimi i Spanjës për të njohur shtetin palestinez reflekton një qëndrim që ndan çështjen e Kosovës nga konflikti izraelito-palestinez, duke theksuar dallimet historike dhe politike mes dy rasteve. Ndërkohë, presioni ndërkombëtar për një zgjidhje të qëndrueshme për Kosovën dhe Palestinën mbetet një sfidë e vazhdueshme në politikën ndërkombëtare.