Mbështetësit konservatorë të Boris Johnson besojnë se ai është i vetmi person që do të kishte një shans për të fituar zgjedhjet e ardhshme për ta.

Ata theksojnë se pavarësisht se është rrëzuar në korrik, ai ka ende një mandat, pasi ka fituar një shumicë prej 80 vendesh për konservatorët, në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2019.

Për shkak të kësaj, ata argumentojnë se thirrjet e Laburistëve dhe partive të tjera për zgjedhje të përgjithshme do të kishin shumë më pak rezonancë nën një kryeministër të Johnson Mark II.

Por konservatorët e tjerë besojnë se një pozicion i dytë në numrin 10 do të ishte edhe më një fatkeqësi se i pari.

Kthimi i tij, ndoshta do të shkatërronte partinë.

I rënduar nga skandalet, përfshirë Partygate, Johnson u detyrua të jepte dorëheqjen në korrik pasi më shumë se 50 ministra dhe ndihmës të qeverisë dhanë dorëheqjen , duke thënë se nuk mund ta mbështesnin më atë.

Shumica e deputetëve konservatorë menduan se ai duhet të largohej deri në atë kohë dhe po ashtu të njëjtin qëndrim kishin edhe një shumicë e madhe e votuesve.

Nëse ai do të kthehej, sikur largimi i tij të mos ishte nxitur nga çështje parimore  shumë nga po ata deputetë dhe ish-ministra do të revoltoheshin.

Një numër i madh ish-ministrash do të refuzonin të shërbenin ose të mbështesin Johnson-in dhe disa deputetë po ashtu do të largoheshin nga partia.

Një parti parlamentare tashmë e copëtuar nga përçarjet do të ishte potencialisht e paqeverisshme në kohën e një krize ekonomike dhe kur konservatorët janë rreth 30 pikë prapa në sondazhe.

Më e keqja e Partygate dhe roli i Johnson në të nuk ka ardhur ende!

Një sasi e madhe dokumentesh nga brenda numri 10 tashmë i janë dorëzuar Harriet Harman të Laburistit, e cila po kryeson hetimin nga komiteti i privilegjeve të Commons.

Seancat e provave në të cilat Johnson pritet të paraqitet do të fillojnë në nëntor.

Një perspektivë e tillë ka bindur tashmë njerëz si Dominic Raab, ish-zëvendëskryeministri nën Johnson, të mendojnë përsëri për përpjekjen e një rikthimi që mund ta çojë atë dhe partinë e tij në krizë edhe më të thellë.

Për partinë konservatore, humbja e një lideri tjetër (edhe pse një ritretje) pas vetëm disa javësh, ndoshta do të ishte shkatërrimtare,.

Nëse zbulohet se Johnson ka mashtruar Commons, ai mund të pezullohet, duke e bërë pozicionin e tij të paqëndrueshëm.

Ekonomia dhe tregjet do të destabilizoheshin – përsëri.

Johnson nuk ka qenë kurrë një për disiplinën fiskale dhe pas katastrofës së shkurtimeve të pafinancuara të taksave të Liz Truss , kthimi i tij mund të trazojë sërish tregjet financiare, pasi Jeremy Hunt solli pak qetësi duke hequr dorë nga plani ekonomik i Truss .