Më 27 nëntor, forcat rebele të udhëhquara nga grupi islamik sunit Hay’at Tahrir al-Sham (HTS) nisën një ofensivë të fuqishme në veri të Sirisë, duke përfituar nga dobësitë e regjimit të Bashar al-Assad dhe nga angazhimi i Rusisë në luftën e vështirë në Ukrainë. Gjatë këtij ofensivës, HTS arriti të çlironin qytetet kyçe si Aleppo dhe Hama, duke krijuar një kërcënim të drejtpërdrejtë për bregdetin sirian, ku ndodhet baza e vetme detare e Rusisë në Detin Mesdhe, në qytetin port të Tartus.

Kjo situatë ka ngjallur shqetësim në Kremlim, pasi Tartus është një pikë kyçe për fuqinë detare ruse në Mesdhe, duke ofruar akses për operacionet e saj në rajon, si dhe një bazë për mbështetje të forcave ushtarake në luftën kundër grupeve rebele dhe mbështetje për regjimin e Asadit. Një humbje e Tartus do të kishte pasoja katastrofike për projekcionin e fuqisë ruse në Evropën Jugore dhe Afrikën e Veriut.

Më 3 dhjetor, imazhet satelitore treguan se flota ruse e përbërë nga luftanije, përfshirë fregata dhe nëndetëse, kishte lënë portin e Tartus për t’u orientuar në Mesdhe, pas një periudhe të vështirë për marinën ruse për shkak të sanksioneve dhe kufizimeve të teknologjisë. Kjo ka thelluar shqetësimet në lidhje me mundësinë që Rusia të humbasë kontrollin mbi këtë bazë strategjike.

Tartus ka qenë një objektiv i rëndësishëm për Rusinë që nga vitet 1970, kur Bashkimi Sovjetik e përdorte si një prani simbolike në Mesdhe. Pas fillimit të luftës civile siriane në 2011, Rusia shfrytëzoi mundësinë për të rritur mbështetje ndaj regjimit të Asadit dhe për të ndihmuar në forcimin e pozita të saj në rajon. Në vitin 2017, Rusia nënshkroi një marrëveshje 49-vjeçare me Sirinë për të siguruar akses të qëndrueshëm në Tartus, duke e përdorur si një bazë për operacionet detare dhe një pikë mbështetje për luftën në Ukrainë.

Dilema e Kremlinit tani është e thjeshtë: a do të vazhdojë të luftojë në Ukrainë dhe të humbasë ndikimin në rajonin e Mesdheut, ose do të kërkojë paqe në Ukrainë dhe të përpiqet të ruajë aksesin në Mesdhe? Nëse ofensiva e HTS vazhdon të rritet, dhe Tartus bie në duar të forcave rebele, kjo do të përbënte një goditje të rëndë për strategjinë e Rusisë në rajon.

Megjithatë, është e mundur që ofensiva e HTS mund të humbasë avullin dhe që Siria të mbajë bregdetin e saj dhe bazën e Tartus, por kërcënimet ndaj bazës ruse do të mbeten të pranishme, duke e detyruar Kremlinin të mendojë strategjitë e tij të ardhshme në lidhje me këtë bazë kyçe.