Një shkarkim i paralajmëruar
Këshilli Bashkiak i Tiranës vendosi sot të shkarkojë kryebashkiakun Erion Veliaj, duke përdorur nenin 62 të ligjit “Për Vetëqeverisjen Vendore”, i cili parashikon largimin e një kryebashkiaku kur mungon në detyrë për më shumë se tre muaj pa ndërprerje.
Vendimi ishte unanim: demokratë, socialistë dhe partitë e vogla u bashkuan në të njëjtën axhendë, ndonëse për arsye të ndryshme. Ky unitet i pazakontë shënon një pikë kthese të rrallë në politikën shqiptare, ku Veliaj, dikur figura më e fortë në krah të Ramës, u shndërrua në armikun e përbashkët.
Socialistët kundër “benjaminit” të tyre
Ironia e madhe e këtij shkarkimi është fakti se ishin pikërisht këshilltarët socialistë ata që e çuan në fund Veliajn. Të njëjtët që dikur i votonin me kokëulur çdo projekt të kontestuar – nga shembjet në “Astir” dhe “5 Maj”, deri tek rrënimi i Teatrit Kombëtar – sot ngritën dorën për ta flakur tutje.
Vendimi u lexua gjerësisht si një urdhër i ardhur “nga lart”. Kryeministri Edi Rama as nuk e përmendi emrin e Veliajt në Asamblenë e Partisë Socialiste, duke dhënë sinjalin se historia mes tyre kishte marrë fund.
Rama, heshtja dhe mesazhi i ftohtë
Në momentin kur këshilltarët votonin shkarkimin, Rama publikonte një video nga Thethi, si për të demonstruar indiferencë totale ndaj ish-benjaminit të tij. Ky veprim u lexua si një braktisje demonstrative, një “dënim i heshtur” ndaj një njeriu që deri dje shihej si trashëgimtar i mundshëm.
Kjo tregon jo vetëm izolimin e Veliajt, por edhe strategjinë e Ramës për ta lënë në baltë një figurë politike që tashmë për PS-në është barrë e rëndë.
Një izolim i plotë
Veliaj kërkoi të ishte i pranishëm në mbledhjen e këshillit për të mbrojtur veten, por kërkesa iu refuzua. Ashtu siç dikur ai mbyllte dyert e bashkisë për qytetarët, sot i erdh radha të përjetonte të njëjtin përjashtim.
Edhe mediat që deri dje e shoqëronin me prozhektorë e kamera, nuk patën mundësi ta filmonin më. Njeriu i ekranit dhe i propagandës, përfundoi i izoluar, madje edhe nga ata që dikur e kishin ngritur në piedestal.
Pas Veliajt, kush?
Pas shkarkimit, Partia Socialiste ka hedhur në lojë emrin e Ogerta Manastirliut si kandidate për kryebashkiake të Tiranës. Opozita ende nuk ka një emër.
Kjo lëvizje shënon jo vetëm fundin e karrierës së Veliajt, por edhe rikonfigurimin e pushtetit brenda PS-së, ku Rama nuk toleron më rivalë të brendshëm që mund të sfidojnë autoritetin e tij.
Përfundim: Një fund i paralajmëruar
Historia e Erion Veliajt është një leksion politik i qartë: në Shqipëri, “ylli” i ngjitur me shpejtësi në pushtet mund të rrëzohet po aq shpejt, sapo të humbasë mbrojtjen e liderit suprem.
Nga “modeli i politikanit të ri” tek shembulli i braktisjes totale, Veliaj u shndërrua në një figurë që sot nuk ka as partinë, as qytetin dhe as Ramën pas vetes.
Në fund, ai provon në kurriz profecinë e dikurshme të mentorit të tij: “Kush del shumë shpejt në dritë, digjet edhe më shpejt.”
