Sardenja, një nga ishujt më të bukur të Mesdheut, po përballet me një rënie të vazhdueshme të popullsisë, pavarësisht turizmit dhe nismave të shumta për ringjallje demografike.

Sipas të dhënave të publikuara nga Politico, popullsia e ishullit ka rënë në 1.57 milionë nga 1.64 milionë që ishte tre dekada më parë, me gjysmën e banorëve që jetojnë në dy qendrat kryesore urbane.

Fshatrat e vegjël po zbrazet dita-ditës, ndërsa norma e lindshmërisë në Sardenjë është më e ulëta në të gjithë Italinë — vetëm 0.91 fëmijë për grua, shumë më poshtë se niveli i nevojshëm për një popullsi të qëndrueshme (2.1). Për krahasim, mesatarja kombëtare italiane është 1.18.

Një shembull tipik i fenomenit është Baradili, fshati më i vogël i Sardenjës me vetëm 76 banorë.
“Fëmija i fundit lindi dhjetë vjet më parë,” tregon kryetarja e bashkisë, Maria Anna Kamenta. Shkolla fillore është mbyllur prej tri dekadash dhe fëmijët e pakët udhëtojnë çdo ditë në fshatrat fqinjë për mësim, ndërsa spitali më i afërt ndodhet 30 kilometra larg.

Autoritetet rajonale kanë nisur programe financiare për të ndalur tkurrjen demografike, duke ofruar:
• deri në 15,000 € për blerjen ose rinovimin e një shtëpie në fshatra me më pak se 3,000 banorë,
• deri në 20,000 € për hapjen e një biznesi të vogël,
• 600 € në muaj për fëmijën e parë dhe 400 € për çdo fëmijë pasues deri në moshën 5 vjeç.

Disa bashki kanë shtuar edhe bonuse shtesë, si 10,000 € në Baradili, ndërsa Ollolai u bë i njohur në nivel ndërkombëtar me nismën e “shtëpive 1 euro”.

Megjithatë, masat nuk kanë dhënë efektin e pritur. Emigrantët përbëjnë vetëm 3.3% të popullsisë, shumë më pak se mesatarja kombëtare prej 8.9%, duke e bërë të qartë se zbrazja e ishullit po vazhdon pavarësisht përpjekjeve të shumta për ta frenuar.