TIRANË – Ka ndërruar jetë në moshën 82-vjeçare ish-ambasadori i Gjermanisë në Shqipëri, Werner Daum, një nga figurat më të spikatura të diplomacisë perëndimore në vitet e errëta të diktaturës komuniste. Ai u gjet i pajetë në dhomën e tij të hotelit në Tiranë, ndërsa ndodhej prej disa ditësh në vendin që ai e kishte në zemër.
Daum shërbeu si ambasador i Gjermanisë në Tiranë nga viti 1987 deri në 1990, në një periudhë vendimtare për fatin e Shqipërisë. Ai është kujtuar si një zë i guximshëm në një kohë kur zërat e lirë ishin të rrallë. Me vendosmërinë e tij për të ndihmuar shqiptarët që kërkonin arratisjen nga regjimi komunist, ai hapi dyert e ambasadës gjermane – një akt që e ndërmori në kundërshtim me udhëzimet e Berlinit zyrtar, por në përputhje me ndërgjegjen dhe humanizmin e tij.
Në një intervistë të mëvonshme, Daum rrëfente se e kishte marrë këtë vendim me bindje të plotë, duke e parë eksodin e shqiptarëve si katalizator të rënies së diktaturës. Për të, ajo periudhë ishte “lindja e lirisë në Shqipëri”, që nuk erdhi nga jashtë, por nga zemra dhe guximi i të rinjve dhe intelektualëve shqiptarë.
Vetëm pak ditë më parë, Werner Daum mori pjesë në ceremoninë e inaugurimit të shtatores së dëshmorit të demokracisë, Josif Budo, dhe u nderua nga Bashkia e Kavajës me një Certifikatë Mirënjohjeje për kontributin e tij historik. Në atë rast, ai rikujtoi me emocion ditët e tensionit dhe shpresës, por edhe miqësinë me figura të kulturës shqiptare si Ismail Kadare.
Pas largimit nga Shqipëria, Daum nuk e ndaloi kurrë misionin e tij për ta afruar Shqipërinë me botën. Në vitin 2001, ai organizoi një ekspozitë të madhe në Mynih e më pas në Vjenë, ku u prezantua trashëgimia shqiptare përmes ikonave, artefakteve dhe jetës tradicionale shqiptare. “Jam krenar që ndihmova në sjelljen e kësaj bukurie në Gjermani,” ishte shprehur ai.
Largimi i tij lë pas një boshllëk në historinë diplomatike dhe njerëzore të marrëdhënieve shqiptaro-gjermane. Werner Daum mbetet një mik i pazëvendësueshëm i Shqipërisë, një diplomat me zemër dhe një dëshmitar i rrallë i kohërave të ndryshimit.
Pushoftë në paqe!
