Prej disa muajsh, Shqipëria ka nisur zbatimin e vendimit për izolimin me regjimin “41 bis” të disa të dënuarve, të cilët do të mbahen për një vit në qelitë VIP, të njohura si “burgu brenda burgut”. Disa nga të burgosurit e parë që janë futur në këtë regjim janë: Genci Balla, Arbjon Aliko, Gilmando Dani, Endrit Zela, Emiljano Shullazi, Blerim Shullazi dhe Endrit Qyqja (Zela). Ky regjim është zbatuar në dy burgje të Shqipërisë, në Burgun 313 në Tiranë dhe në atë të Peqinit, dhe ka parashikuar 40 qeli për të dënuarit që do të mbahen të izoluar.

Regjimi “41 bis” është një masë ekstremisht e rreptë që është implementuar për herë të parë para dy vitesh në Shqipëri, bazuar në modelin italian, dhe synon të pengojë organizimin e grupeve kriminale nga të burgosurit brenda institucioneve. Në Itali, ky regjim u prezantua në vitin 1975 për të përballuar trazirat në burgje dhe u aplikua më pas për kriminelët më të rrezikshëm, si bosët e mafias. Qëllimi kryesor i tij është të parandalojë çdo formë komunikimi midis të burgosurve dhe organizatave mafioze jashtë burgut, duke i privuar ata nga mundësia për të dhënë urdhra dhe udhëzime.

Historia e Regjimit 41 Bis në Itali

Regjimi 41 bis është një regjim i veçantë dhe më i ashpër se standardet e tjera të burgjeve. Ky regjim u shtriu për herë të parë për kapot e mafies në vitin 1992, me qëllimin për të izoluar kriminelët më të rrezikshëm dhe për të parandaluar që ata të ndikojnë në aktivitetet kriminale nga brenda burgut. Në Itali, të burgosurit që i nënshtrohen këtij regjimi mbahen në qeli të veçanta dhe nuk kanë mundësi të lidhen me të burgosurit e tjerë apo me botën jashtë. Ata janë të privuar nga çdo formë privatësie, dhe kontaktojnë me të tjerët vetëm në kushte të jashtëzakonshme dhe të kufizuara, përfshirë bisedat me avokatët dhe anëtarët e familjes.

Çfarë Parashikon Regjimi 41 Bis?

Të burgosurit që janë nën këtë regjim mbahen në qeli të veçanta, me kushte minimale dhe pa mundësi për të pasur objekte personale. Ata janë të ndaluar të komunikojnë me të tjerët, përveç rasteve të miratuara me proces të gjatë. Takimet me familjen dhe avokatët janë jashtëzakonisht të kufizuara dhe çdo kontakt me të burgosurit e tjerë dhe stafin e burgut është minimizuar në maksimum. Regjimi është krijuar për të parandaluar çdo lloj komunikimi që mund të ndihmojë të burgosurit të japin urdhra apo të organizojnë aktivitete kriminale nga brenda burgut.

Krimet që mund të bëjnë të dënuarit të jenë subjekt i këtij regjimi përfshijnë terrorizmin, krimet mafioze, trafikimin e qenieve njerëzore, dhunën seksuale në grup, dhe skllavërinë. Ky regjim është aplikuar edhe për krime të lidhura me trafikun e narkotikëve dhe substancave psikotrope.

Shifrat në Itali

Në Itali, ky regjim është aplikuar në 22 institucione të vuajtjes së dënimit dhe të dhënat më të fundit tregojnë se në periudhën 2016-2018, 729 të dënuar mbaheshin nën këtë regjim, ku 80% e tyre ishin të dënuar për krime të lidhura me grupet mafioze. Ndërkohë, 7 prej tyre ishin gra. Regjimi 41 bis ka qenë një pjesë e debatit të vazhdueshëm për të drejtat e njeriut, pasi disa kritikë e konsiderojnë atë si një shkelje të të drejtave të individëve, duke i privuar ata nga mundësitë e komunikimit dhe intimitetit.