Një studim i ri i realizuar nga studiues të Universitetit të Kalifornisë në San Diego dhe institucione partnere në SHBA sugjeron se semaglutidi, përbërësi aktiv i ilaçeve të njohura si Ozempic dhe Wegovy, mund të ndikojë në ngadalësimin e plakjes biologjike në nivel të ADN-së.

Rezultatet, të publikuara në revistën shkencore Nature Communications, tregojnë se personat që morën semaglutid shfaqën një ritëm rreth 9% më të ngadaltë të plakjes biologjike krahasuar me ata që morën placebo.

Semaglutidi është një version sintetik i hormonit natyral GLP-1, i cili ndihmon në kontrollin e nivelit të sheqerit në gjak, ul oreksin dhe ngadalëson zbrazjen e stomakut. Për këtë arsye, përdoret gjerësisht për trajtimin e diabetit të tipit 2 dhe për humbjen e peshës te personat me mbipeshë ose obezitet.

Studimi analizoi të dhënat e një prove klinike 32-javore me 84 të rritur që vuanin nga lipohipertrofia e lidhur me HIV-in, një gjendje që shoqërohet me plakje më të shpejtë biologjike.

Për të vlerësuar efektet, shkencëtarët përdorën të ashtuquajturat “ora epigjenetike”, metoda që matin moshën biologjike përmes ndryshimeve kimike në ADN. Disa nga treguesit sugjeruan se semaglutidi mund të lidhej me një ulje të moshës biologjike me rreth 3 deri në 5 vjet.

Sipas autorëve të studimit, ky efekt mund të lidhet me aftësinë e ilaçit për të reduktuar inflamacionin kronik, yndyrën viscerale rreth organeve dhe stresin metabolik, faktorë që konsiderohen ndër nxitësit kryesorë të plakjes dhe sëmundjeve të lidhura me moshën.

Përmirësimet më të dukshme u vunë re në treguesit që lidhen me shëndetin e trurit, sistemin kardiovaskular dhe proceset inflamatore.

Megjithatë, ekspertët kërkojnë kujdes në interpretimin e rezultateve. Ata theksojnë se analiza e plakjes nuk ishte objektivi kryesor i studimit, numri i pjesëmarrësve ishte relativisht i vogël dhe të gjithë i përkisnin një grupi specifik pacientësh me HIV.

Po ashtu, matjet janë bazuar në biomarkues molekularë dhe jo në të dhëna konkrete mbi jetëgjatësinë apo uljen e drejtpërdrejtë të rrezikut për sëmundje.

Semaglutidi nuk konsiderohet një ilaç pa rreziqe. Efektet anësore më të zakonshme përfshijnë të përzierat, të vjellat, diarrenë, kapsllëkun dhe dhimbjet abdominale. Në raste më të rralla janë raportuar inflamacion i pankreasit, probleme të tëmthit dhe humbje e konsiderueshme e masës muskulore.

Autorët e studimit nënvizojnë se, edhe pse rezultatet janë premtuese, nevojiten kërkime më të gjera dhe afatgjata për të përcaktuar nëse këto ndryshime biologjike përkthehen realisht në jetë më të gjatë dhe shëndet më të mirë.

Për këtë arsye, studiuesit theksojnë se gjetjet nuk duhet të interpretohen si një arsye për përdorimin e Ozempic apo ilaçeve të ngjashme si trajtim kundër plakjes.