Akuza të rënda për shkelje ekstreme të të drejtave të njeriut vijnë nga Irani, ku një mjeke brenda vendit i ka deklaruar Radios Farda të Radios Evropa e Lirë (REL) se forcat e sigurisë iraniane kanë bastisur spitale dhe kanë vrarë protestues të plagosur, në kuadër të shtypjes brutale të protestave mbarëkombëtare kundër regjimit.

Mjekja, e cila punon në një spital në jug të Iranit dhe foli në kushte anonimiteti nga frika e hakmarrjes, tha se anëtarë të forcave të sigurisë hynë në ambientet spitalore dhe ekzekutuan protestues që ishin shtruar për trajtim mjekësor.
“Ata vranë shumë protestues, arrestuan shumë të tjerë, ndërsa disa janë detyruar të fshihen”, tha ajo, duke e përshkruar situatën si “jashtëzakonisht të rëndë”.

Radio Evropa e Lirë thekson se nuk ka mundur t’i verifikojë në mënyrë të pavarur këto pretendime, për shkak të kufizimeve të rënda të informacionit brenda vendit.

Autoritetet iraniane kanë ndërprerë internetin dhe kanë bllokuar linjat telefonike, por pavarësisht kësaj, dëshmi të shumta nga mjekë, infermierë dhe qytetarë tregojnë se shteti po kryen një nga goditjet më vdekjeprurëse kundër protestuesve në historinë e fundit të vendit.

Sipas organizatave për të drejtat e njeriut, të paktën 648 persona, kryesisht protestues, janë vrarë që nga shpërthimi i protestave më 28 dhjetor. Këto organizata paralajmërojnë se numri real i viktimave mund të jetë shumë më i lartë.

Video të verifikuara nga REL-i dhe dëshmi okularësh tregojnë përdorimin e municionit të vërtetë ndaj protestuesve. Organizatat e të drejtave të njeriut kanë dokumentuar gjithashtu përdorimin e fishekëve metalikë të armëve të gjahut, me forcat e sigurisë që dyshohet se kanë shënjestruar qëllimisht sytë dhe kokat e demonstruesve.

Një infermiere nga Teherani i tha Radios Farda se spitalet janë mbushur me të plagosur dhe të vdekur.
“Është një situatë tmerruese. Ka shumë njerëz me dëmtime të rënda në sy. Njerëzit thonë se nuk e duan këtë regjim. Po i vrasin të gjithë”, deklaroi ajo.

Sipas mjekes nga jugu i Iranit, protestat janë zbehur ndjeshëm pasi autoritetet nisën një operacion të gjerë shtypës më 8 dhe 9 janar në qytetet kryesore, përfshirë Teheranin.

Protestat filluan si reagim ndaj inflacionit të lartë dhe rënies së fortë të monedhës kombëtare, por shpejt u shndërruan në sfidën më serioze për regjimin klerikal iranian që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.

Një dëshmitar nga qyteti Karaj, pranë Teheranit, tha se kishte parë forcat e sigurisë duke qëlluar drejtpërdrejt mbi turmën.
“I pashë njerëzit duke vrapuar dhe duke rënë përtokë, ndërsa ata qëllonin. Tingëllonte si municion i vërtetë”, tha ai, duke shtuar se trupat e pajetë grumbulloheshin në kamionë dhe largoheshin nga vendngjarja.

“Nuk u interesonte kush ishin këta njerëz”, përfundoi ai. “Po qaja jo nga gazi lotsjellës, por për të rinjtë e vrarë.”