Djali i Azem Hajdarit, liderit të Lëvizjes Studentore të viteve 1990–1991 që solli rrëzimin e regjimit komunist në Shqipëri, ka ndarë një rrëfim të rrallë dhe emocional për jetën e tij në emisionin “Elevate by Floriana Garo”.

Ai tregon për kujtimet e fëmijërisë, mes fotografive dhe rrëfimeve për një baba që nuk arriti ta njihte vetë. “Në moshën 3–4 vjeç, ajo që mbaj mend është se shtëpia jonë ishte gjithmonë plot. Familjarë, mbështetës demokratë, politikanë dhe truproja. Gjithmonë kishte njerëz”, rrëfen ai.

Një detaj i pakthënë më parë lidhet me emrin e tij. Për dy muaj pas vrasjes së babait, ai mbeti pa emër: “Vendosja e emrit nuk ishte prioritet”, thotë ai, ndërsa emri Azem iu dha më vonë, pas një momenti simbolik me kryedemokratin Sali Berisha: “E mbaj mend doktor Berishën kur e pashë në një reportazh. Kur u pyet në maternitet, tha: ‘Azemi është gjallë’. Dhe aty më mbeti emri”.

Ai ndalet edhe te marrëdhënia e prindërve të tij dhe te raporti i ngushtë që Azem Hajdari kishte me Sali Berishën: “Babi kishte disa gjëra që i donte shumë: lirinë e Kosovës, Ibrahim Rugovën dhe doktor Berishën. Ai kishte vlerësim të jashtëzakonshëm për të si mjek, kirurg, pedagog, por mbi të gjitha për faktin që zgjodhi të rrezikonte gjithçka për të mirën e njerëzve”, shprehet djali i legjendarit lider.

Ky rrëfim ofron një portret intim të jetës së brendshme të një fëmije që u rrit nën hijen e një emri historik, duke treguar se trashëgimia e babait nuk ishte vetëm politike, por edhe personale.