Në vitet e fundit ka pasur interes të madh për rolin e mikrobiomës së zorrëve në çrregullimin e spektrit të autizmit, për shkak të shpeshtësisë më të lartë të problemeve gastrointestinale tek individët në spektrin e autizmit. Megjithatë, ekspertët nënvizojnë se nuk ekziston asnjë provë shkencore që konfirmon se mikrobioma shkakton autizmin, një çrregullim neurozhvillimor me bazë të fortë gjenetike.

Disa studime kanë treguar se flora bakteriale e zorrëve tek njerëzit me autizëm ndryshon nga ajo e individëve pa autizëm. Kjo ka nxitur hipoteza se ndërhyrjet dietike, probiotikët ose transplantet fekale mund të kenë përfitime. Por neurobiologët e zhvillimit paralajmërojnë se këto rezultate mbështeten në mostra të vogla, supozime të pasakta dhe modele studimore jo të përshtatshme.

“Pavarësisht asaj që mund të keni lexuar apo dëgjuar, nuk ka prova që mikrobioma kontribuon shkakësisht në autizëm,” thotë Dr. Kevin Mitchell nga Trinity College Dublin. Ai shton se autizmi ka një bazë gjenetike të fortë dhe se investimet e mëtejshme në këtë linjë kërkimi nuk janë të justifikuara, duke nënvizuar rëndësinë e fokusimit tek aspektet gjenetike.

Rritja e rasteve të diagnostikuara në dekadat e fundit, sipas ekspertëve, lidhet më shumë me përmirësimin e diagnostikimit dhe zgjerimin e kritereve sesa me një “epidemi reale”. Faktorë të tillë si gjenetika, ndërlikimet e lindjes dhe ndotja e ajrit mund të ndikojnë gjithashtu.

Megjithatë, disa trajtime që synojnë “diversitetin e zorrëve”, si probiotikët, prebiotikët apo transplantet fekale, vazhdojnë të reklamohen si mundësi për autizmin, duke rindezur debatet për shërueshmërinë e çrregullimit. Sipas studimeve më të fundit, rezultatet janë të dobëta, të fragmentuara dhe shpesh metodologjikisht problematike. Profesoresha Dorothy Bishop, eksperte në neuropsikologjinë zhvillimore, thekson: “Ekziston një ndryshueshmëri e madhe në të tre llojet e studimeve dhe rezultatet nuk japin ndonjë pamje koherente.”