Rumania pritet të hyjë në një periudhë të zgjatur pasigurie politike, pas mocionit të mosbesimit që rrëzoi qeverinë aktuale, duke hapur një proces kompleks negociatash për formimin e ekzekutivit të ri.

Sipas Kushtetutës, rruga drejt një qeverie të re përfshin konsultime presidenciale, propozimin e një kryeministri nga presidenti dhe më pas votëbesimin në parlament. Megjithatë, burime politike në Bukuresht theksojnë se ky proces mund të zgjasë me javë, madje edhe më shumë, nëse nuk sigurohet një shumicë e qëndrueshme parlamentare.

Presidenti Nicușor Dan, i cili është kthyer nga samiti i Komunitetit Politik Evropian në Jerevan, pritet të nisë konsultimet me partitë kryesore për të përcaktuar emrin e kryeministrit të ardhshëm. Ai ka bërë të qartë se e përjashton përfshirjen e partisë së ekstremit të djathtë AUR në çdo formulë qeverisëse, duke ritheksuar orientimin pro-perëndimor të vendit.

Megjithatë, skena politike mbetet e fragmentuar. Socialdemokratët, liberalët (PNL), Unioni për Shpëtimin e Rumanisë (USR), si dhe partitë më të vogla, nuk kanë sinjalizuar ende një marrëveshje të qartë për bashkëqeverisje, pavarësisht se disa prej tyre votuan së bashku për rrëzimin e qeverisë.

Në tryezë si opsion më i mundshëm mbetet një koalicion i ri i forcave pro-evropiane, i cili mund të drejtohet nga një kryeministër liberal ose një figurë teknokrate e propozuar nga presidenti Dan, në përpjekje për të stabilizuar situatën.

Kriza politike ka nisur të reflektohet edhe në ekonomi. Leu rumun është zhvlerësuar kundrejt euros, e cila ka arritur një rekord prej 5.21 lekësh, duke rritur shqetësimet në tregjet financiare.

Në sfond, Rumania përballet edhe me një sfidë të rëndësishme nga Bashkimi Evropian, pasi duhet të përmbushë reforma kritike deri në gusht për të siguruar rreth 11.4 miliardë euro fonde rimëkëmbjeje.

Ndërkohë, largimi i kryeministrit Ilie Bolojan vjen pas një periudhe të vështirë reformash fiskale, të cilat arritën të ulnin deficitin buxhetor, por u shoqëruan me masa të forta kursimi dhe rritje taksash që goditën drejtpërdrejt qytetarët.

Rumania mbetet kështu përballë një balance të brishtë mes stabilitetit politik, presionit ekonomik dhe kërkesave të BE-së për reforma të thella.