Në një dhomë të burgut “Regina Coeli”, Mark Samson, 23 vjeç, ka rrëfyer krimin që e ka tronditur Shqipërinë. Gjatë marrjes në pyetje për vrasjen e Ilaria Sulës, ai ka pranuar se e vrau ish-partneren me tre goditje thike në fyt, dhe më pas fshehu trupin e saj në një valixhe, duke e hedhur në një greminë.

Samson, i arrestuar për vrasje me dashje dhe fshehje të kufomës, tregoi se marrëdhënia me Ilarian kishte nisur për një vit e gjysmë, por çifti ishte ndarë në 19 mars. Pas ndarjes, ai ka pohuar se vazhdonte të takonte Ilarian, megjithëse ajo po distancohej dhe po kërkonte të ndërpriste lidhjen.

“Nuk mund të jetoj pa Ilarian. Nuk e imagjinoj jetën pa të,” ka thënë ai për hetuesit, duke shtuar se ishte gati të luftonte për rikthimin e saj. Ai ka treguar gjithashtu se kur Ilaria i ktheu një varëse fejesës, ai ndjeu një humbje të madhe emocionale.

Aktualisht, Mark Samson është në gjendje të rënduar emocionale dhe ka deklaruar se është penduar për veprën e tij. Ndërkohë, ai përballet me akuzat e vrasjes me dashje dhe fshehjes së trupit, dhe pritet të merret vendimi nga prokuroria për zhvillimin e mëtejshëm të hetimeve.

Të dy debatojnë, koha kalon: “Nuk kishte më mjete transporti, ndaj ajo qëndroi për të fjetur te unë.” Prokurorët e vënë përballë, dyshojnë në këto detaje, mendojnë se ai mund ta ketë vrarë Ilarian po atë mbrëmje. Mark lëkundet, qan, marrja në pyetje ndalet. Pi ujë, pushon, më pas rifillon. Orë të tjera pyetjesh. Mark ngul këmbë: thotë se e ka vrarë mëngjesin e 26 marsit: “U ktheva në dhomë, pashë Ilarian, po fliste me dikë, e pyeta me kë dhe ajo më tregoi telefonin”, thotë. “Tha që kishte hapur një profil në Tinder, isha i tronditur dhe nuk e besoja dot, sepse kjo nuk ndihmonte për të kuptuar nëse më donte”, shton ai.

Dhe më tej: “I çova mëngjesin në dhomë, pastaj pashë në telefonin e saj mesazhe nga një djalë tjetër. Donte të më linte, e vrava.” Tre goditje thike në fyt, kur ajo ishte e kthyer me shpinë: “Nuk kuptova më asgjë pasi pashë ato mesazhe në Tinder.” Pastaj fshehja e trupit: “Tapeti ishte i ndotur, e hodha bashkë me lecka në një kazan plehrash në Balduina, aty kam bërë shkollën e mesme.”

Më pas, udhëtimi drejt greminës, mes fushave të Capranica Prenestina: “Kisha shkuar edhe më parë atje, për të shëtitur.” Kur pyetet, përgjigjet, por jo gjithmonë me të vërtetën: “I kam bërë të gjitha vetë.” Pyetje të tjera: “Kësaj nuk dua t’i përgjigjem.” Hesht, gënjen, ka vështirësi të flasë për mesazhet që i ka dërguar shoqeve të Ilarias, duke simuluar se ajo ishte ende gjallë.

Prokurorët, të koordinuar nga zëvendësprokurori Giuseppe Cascini, dyshojnë se ai po mbulon persona të tjerë që mund ta kenë ndihmuar të prishë provat. Ndërkohë kanë zbuluar se nëna e tij e ka ndihmuar.

Edhe ajo ka rrëfyer dhe është nën hetim për bashkëpunim në fshehjen e trupit: “Doja ta ndihmoja djalin tim,” ka thënë ajo.

Nors Manlapaz, një jetë e tërë rutinë, me 40 vite punë si pastruese dhe dado, atë mëngjes (ose atë mbrëmje) i bie të fikët kur sheh trupin e pajetë të Ilaria Sulës. Pastaj del të marrë ajër dhe kur kthehet në shtëpi, është një tjetër njeri: “Doja ta mbroja djalin tim.” Më pas e ndihmon të fshehë provat, merr lecka dhe produkte pastrimi: “Unë e pastrova gjakun në dhomë.”