Shpërthimet e telekomanduara të ndodhura më 17 dhe 18 Shtator në Liban dhe Siri, që shkaktuan deri tani të paktën 31 të vdekur, mbi 4300 të plagosur dhe 500 të verbuar, kanë hedhur dritë mbi një operacion të mundshëm spiunazhi të kryer nga agjencia e inteligjencës izraelite, Mossad. Ky operacion ka rezultuar në një nga enigmat më të mëdha të spiunazhit modern.

Deri më tani, nuk ka pasur një reagim zyrtar nga Mossad për këto shpërthime, por mënyra e organizimit të tyre është dukur të jetë një shembull i një zgjidhjeje spiunazhi pothuajse perfekte. Ekspertët besojnë se ky sulm i organizuar ka kërkuar një kohë të gjatë për t’u realizuar dhe ka qenë një operacion i fshehur që ka kulmuar me çmontimin e një rrjeti të gjerë të armikut më të rrezikshëm të Izraelit.

Sipas analizave, shpërthimet kanë qenë një masë paraprake që është realizuar në një kohë të përshtatshme, kur Izraeli përgatitet të hapë një front të ri në Liban, pas betejës me Hamasin në Gaza. Instalimi i pajisjeve shpërthyese, si bateritë-bombë dhe eksplozivët, ka ndodhur për shumë kohë dhe është realizuar me kujdes të madh për të shmangur zbulimin.

Një nga dyshimet kryesore është lidhur me kurin e fundit të pajisjeve teknologjike të përdorura nga Hezbollah, të cilat përfshijnë biperë minicelularë dhe pajisje komunikuese. Nëse këto pajisje ishin pajisje të zakonshme që kishin përfunduar në duar të Hezbollah, atëherë një program spiun i telekomanduar mund të kishte shkaktuar shpërthimet në momentin e caktuar. Dyshimet janë se një program spiun i komanduar në distancë ka mundur të aktivizonte shpërthimin e baterive në pajisjet elektronike, duke e bërë këtë operacion të vështirë për t’u zbuluar.

Ekspertët po shqyrtojnë nëse dërgesat e pajisjeve janë bërë në mënyrë të fshehtë dhe nëse kompania prodhuese ka pasur persona të infiltruar që mund të kishin ndihmuar në realizimin e këtij operacioni. Nëse pajisjet ishin blerë nga një kompani e paligjshme apo me ndihmën e individëve të infiltruar, kjo do të ishte një nga hipotezat më të mundshme që do të shpjegonte operacionin e Mossad.

Një tjetër mundësi është që një minikarikues apo bateri shtesë e vendosur brenda pajisjeve të ketë shkaktuar shpërthimin, por kjo do të ishte më e dukshme dhe më e lehtë për t’u zbuluar. Hetuesit tani duhet të analizojnë nëse programi i vetëshkatërrimit ka qenë i mundshëm dhe nëse ka pasur ndihmë nga brenda industrisë prodhuese.

Në përfundim, ky operacion është një shembull i avancuar i teknologjisë dhe kibernetikës në spiunazh, duke e bërë të vështirë për Hezbollah të zbulojë dhe të parandalojë këto shpërthime të telekomanduara.