Zbulohen planet për qytetin ’10-minutësh’ të teknologjisë së lartë në Seul.

Ideja e një “qyteti 15-minutësh”, në të cilin banorët mund të arrijnë të gjithë objektet e punës dhe të kohës së lirë brenda një çerek ore shëtitje – ose biçikletë – nga shtëpitë e tyre, ka fituar tërheqje të konsiderueshme midis planifikuesve urban gjatë pandemisë Covid-19.

Tani, një grup arkitektësh po planifikojnë një lagje edhe më ambicioze në kryeqytetin e Koresë së Jugut, Seul: një qytet 10-minutësh.

I quajtur “Projekti H1”, zhvillimi është vendosur të transformojë një zonë të vjetër industriale në një qytet “të zgjuar” të ndërlidhur. Duke kombinuar tetë ndërtesa rezidenciale me zyra bashkëpunuese dhe hapësira studimi, distrikti prej 125 hektarësh është vendosur gjithashtu të strehojë vende argëtimi, qendra fitnesi, pishina dhe madje edhe ferma urbane hidroponike.

Lagjja do të jetë gjithashtu plotësisht pa makina.

Një zëdhënës i UNStudio konfirmoi se projekti ka qenë me dritë jeshile, por nuk bëri të ditur se kur ka të ngjarë të shpërthejë. Tani për tani, një seri interpretimesh CGI lë të kuptohet se si do të duket lagjja, me sheshe publike, kopshte, çati të gjelbra dhe “zona të natyrës” të lidhura me vendkalime për këmbësorë.

Arkitektët thanë gjithashtu se energjia e pastër do të gjenerohet në vend, ndërsa sistemet për kapjen dhe ruajtjen e shiut janë duke u projektuar për të reduktuar përdorimin e ujit.

Koncepti i “qytetit 15-minutësh” u propozua për herë të parë nga akademiku francezo-kolumbian Carlos Moreno në vitin 2016, dhe së fundmi u popullarizua nga kryebashkiaku i Parisit Anne Hidalgo, i cili propozoi ta bënte kryeqytetin francez një “ville du quart d’heure”. Qytet-çerek orë.

Kritikët kanë sugjeruar se koncepti mund të shkaktojë gentrifikimin duke përqendruar më tej pasurinë në rrethet më të arritshme dhe më të përshtatshme. Dëshirueshmëria e lagjeve “15-minutëshe” mund të rezultojë në çmimet e shtëpive që përjashtojnë komunitetet me të ardhura të ulëta dhe të margjinalizuara.

Por pandemia Covid-19 ka parë një interes në rritje për konceptin. Me njerëzit në mbarë botën që punojnë nga shtëpia dhe shmangin transportin publik, planifikuesit urbanë kanë filluar të pedonalizojnë rrugët dhe të rimendojnë sesi qytetet menaxhojnë popullsinë e dendur.